تربیت هرگز نمی تواند آسان باشد چون هیچ فردی نمی تواند خود را از افکاری که مربوط به تربیت کودکان می شود خلاص کند. بنابراین مقاومت هایی وجود دارد:

  • مقاومت از جانب کودک چرا که احساس می کند با او بد رفتاری شده است.
  • مقاومت از جانب شخص تربیت کننده چراکه نمی تواند به درستی با کودک کنار بیاید.

در این میان چاهی به وجود می آید که دو طرف در آن می باشند: این چاه را با خنده پر کنید.

 

تربیت بدون خنده مثل محافظت از گل بدون آب است.