خنده تربیت را آسان می کند.
تربیت هرگز نمی تواند آسان باشد چون هیچ فردی نمی تواند خود را از افکاری که مربوط به تربیت کودکان می شود خلاص کند. بنابراین مقاومت هایی وجود دارد:
- مقاومت از جانب کودک چرا که احساس می کند با او بد رفتاری شده است.
- مقاومت از جانب شخص تربیت کننده چراکه نمی تواند به درستی با کودک کنار بیاید.
در این میان چاهی به وجود می آید که دو طرف در آن می باشند: این چاه را با خنده پر کنید.
تربیت بدون خنده مثل محافظت از گل بدون آب است.






من سید محمد رضا حسینی یزدی کارشناس پرستاری در دانشگاه علوم پزشکی مشهد هستم.